Sprawdzanie
Szeroki Kadr
Wydarzenie: 14.09.2023 | Kolor tła:

Laura Makabresku w Galerii Gardzienice

„Wielka cisza małych ludzi” (Laura Makabresku / Kamila Kansy)

Czym jest cisza lub czym potrafi sie stać gdy wybrzmi z prezentowanych zdjęć w czterech ścianach galerii. I gdy do tej ciągłości pozornego braku dźwięku dodamy enigmatyczne postacie z których składa się tkanka prezentowanych fotografii? Laura Makabresku wychodzi nam naprzeciw, zostawia w nas ślad własnej osoby swoich przemyśleń angażując nas w analizę, zachęcając do podświadomego zadawania pytań. Postacie niekiedy zdają sie być anonimowe, mogły by byc mna, tobą, nim, nią, każdym. Pozorny everyman wyłania się z podszytej ciekawą aranżacja i sytuacją, gdy w mroku kończącego się dnia lub nadchodzącej nocy określają nam sie postacie. Wiele kwestii nadal pozostaje niedopowiedzianych i to właśnie te niuanse decydują o baśniowym i ponadczasowym charakterze zdjęć. Laura Makabresku jest tylko jedna, jej wyczucie, umiejętność kreacji, zarówno własnego wizerunku jak i świata egzystencji tych pozostanie kruchych istot, które nie umknęły jej obiektywowi. Trwają, niczego nie oczekując, nikomu nic nie narzucając. Są w tym prawdziwi, bo to co ich otacza jest oczywiste. Podążają za światłem, niekiedy ukrytym niczym na obrazach luministów.......a za nimi przemyka zarówno nasz wzrok jak i nasze myśli.....

Zuzanna Zubek-Gańska / kurator wystawy.

„Wielka cisza małych ludzi”

Wernisaż wystawy będzie miał miejsce 21 września 2023r., o godz. 18.00
w Galerii Gardzienice ul. Grodzka 5a w Lublinie
Wystawa potrwa do 23 października 2023r.

Kurator wystawy: Zuzanna Zubek-Gańska

Aranżacja światła: Włodzimierz Janowski

Oprawa graficzna: Jacek Gański

wielka cisza
małych ludzi

Mali ludzie są jak te drzewa zasadzone nad płynącą wodą, które wydadzą owoc. Ale w swoim czasie. Więc oni na razie czekają. Plątają się tu i tam, trwają szczelnie okryci pokorą jak zbroją, dzięki której z jednej strony wytrzymują jeszcze pod ciosami łaski, a z drugiej nie rażą odbitym od Chrystusa światłem. To sprawia, że jako tako nadają się jeszcze do życia w świecie i pośród ludzi. Są w tym podobni do podróżnych przesiadujących w dworcowej poczekalni – już
dawno nie tam, skąd wyjechali, ale też jeszcze nie u celu. Za to gdzieś w świecie, na pewno nie u siebie, a zatem w nie do końca komfortowej sytuacji. Naturalnie trochę zmęczeni, a więc ściszeni, złagodniali. I nieco zmieszani wobec hojności darowanej łaski, której bogactwo usilnie i z niemałym skrępowaniem starają się ukryć.


Błogosławieni in pectore. Przepędzają czas cierpliwie czekając, aż ujawni się czym są. Bo teraz jeszcze świat ich nie zna. A więc wciąż ubodzy, niezauważeni, z jedynie minimalną, roztropną troską doglądający skromnego dobytku. I przede wszystkim jakby śmiertelnie stęsknieni. Ale za czym? Przecież nigdy jeszcze nie byli tam, dokąd zmierzają. A może jednak? Kiedy król traci zewnętrzne oznaki swojej królewskiej godności, to na wygnaniu wspomina je i wzdycha za nimi nocami. W takim razie za jakim to królestwem tęskni i jaką godność wspomina tułacz?
A więc siedzą tak, pogodnie zobojętniali, a może zasmuceni ku nawróceniu – trudno powiedzieć. Na pewno skupieni w wielkiej ciszy, wrażliwi na szmer łagodnego powiewu, nasłuchujący zapowiedzi, na zawołanie gotowi. Spoglądają na dworcowy zegar i bacznie znoszą dolegliwość trwania. (Radosław Kansy)

BIO

Kamila Kansy, znana jako Laura Makabresku, jest artystką wizualną. Urodziła się w 1987 roku w Brzesku. Studiowała filologię polską na Uniwersytecie Pedagogicznym w Krakowie. Obecnie razem z mężem mieszka i tworzy na wsi polskiej. Debiutowała w 2012 roku wystawą w ramach Miesiąca Fotografii w Krakowie. Od tego czasu swoje prace prezentowała w kraju i za granicą. Jest laureatką Nagrody „Arteonu” za rok 2018, Ogólnopolskiego Konkursu Sztuki Sakralnej OKSSa w 2021 roku, oraz European Art Contest organizowanego przez FAFCE w 2023 roku. Twórczość jest dla niej częścią prostej codzienności. Jest miejscem, w które wychodzi oczekiwać w nadziei na spotkanie z Osobowym Pięknem. Fotografuje i pisze, a w zasadzie to tka opowieści, których wątki choć porozrzucane po kadrach i tytułach prac plotą wspólną narrację o dotkliwym i melancholijnym, łagodnym i prostym trwaniu w świecie. Widz w spotkaniu z jej pracami często utożsamia się z bohaterami, którzy ukazani są jako uczestnicy rzeczywistości przedstawionej w całej swojej pełni, zaangażowani w nią we wszystkich swoich wymiarach na równych prawach. Przypomnienie sobie o tej cudownej dyspozycji osoby ludzkiej i ponowne otwarcie na nią jest paradoksalnie działaniem niewymagającym wysiłku (aktywności, nakładów), lecz raczej ogołocenia zmysłów i przestrzeni wokół siebie, pozwolenia na zaistnienie ciszy i wynurzenie się drążącej tęsknoty za Rajem, reanimacji myślenia o świecie kategoriami baśni i mitu. Artystka nazywa ten rodzaj twórczości „realizmem mistycznym”, gdzie to, co metafizyczne splecione jest z tym, co materialne w tajemniczo oczywisty sposób, bez ciężkiego wrażenia nadzwyczajności. Wszystko
wydaje się być na swoim miejscu, chociaż trudno jest powiedzieć, w jaki sposób się to dzieje. Twórczość ta wydaje się być wydobywana z bardzo osobistych doświadczeń artystki, choć popularność jej dzieł świadczy o tym, że są to doświadczenia wspólne dla wielu jej odbiorców, co pozwala sądzić, że być może rzeczywiście zawierają one w sobie okruchy prawdy o istnieniu.

01 02 03 04 05 06 01 02 03 04 05 06 "Wielka cisza małych ludzi" Laura Makabresku

Komentarze

Dodaj komentarz

Ponieważ nie jesteś zalogowany, Twój wpis będzie musiał zostać zaakceptowany przez moderatora.

Dodaj swój post

pioterwater

Relacja człowieka z psem2024-07-18 21:51:12 pioterwater

Dziękuję serdecznie za wyróżnienie :-)…

tomasz_qna

Relacja człowieka z psem2024-07-01 00:13:53 tomasz_qna

Próbowałem bezskutecznie wysłać zdjęcie konkursowe (rozmiar i "waga" ok). Niestety po…

magda

Architektura2024-06-06 11:49:17 magda

A ja bym patrzyła raczej na opowieść, historie żeby zdjęcie nie przedstawialo samego budynku a…

aniut

Ania Wibig2024-05-24 09:47:23 aniut

Super osoba, jestem wzruszona!…