2. Przegląd fotografii PreFka
Jesień to czas niezwykłych doznań wizualnych. Kolory liści, przeplatają się z bielą mgieł i nostalgią. Zmienia się klimat, przyroda spowalnia i przygotowuje nas do zimowego snu. W większych europejskich miastach jest to również czas, w którym rozpoczynają się festiwale, biennale i miesiące fotograficzne. Jesień to czas dla fotografów.
Nazwa wydarzenia PreFka odnosi się do spolszczonego słowa preview, którym posługują się fotografowie, aby opisać tak zwane przeglądówki czy też stykówki, a więc potocznie „prewki" – miniatury zdjęć, z których dokonuje się selekcji do powiększeń. Zastąpienie litery W i uwypuklenie litery F w nazwie PreFki nawiązuje do słowa fotografia, a więc punktu wyjścia poszukiwań w ramach Przeglądu. Dla fotografów F ma też szczególne znaczenie, ponieważ jest to symbol wartości przysłony, która decyduje o tym, ile światła dotrze do filmu. Od pozornie błahej litery w fotografii zależy więc bardzo wiele.
PreFka to przegląd fotografii ukazujący różnorodność podejść, tematów i technik – od historycznych odkryć i klasycznych metod pracy z obrazem, po współczesne narracje. Cztery wystawy tworzą razem wielowątkową opowieść o fotografii jako narzędziu poznania świata – o medium, które nieustannie redefiniuje granice pomiędzy sztuką, dokumentem i doświadczeniem.
Wystawa „Franciszek Fuchs. Film drogi" przywołuje dorobek zapomnianego operatora filmowego i fotografa, którego twórczość po latach wydobyta z prywatnego archiwum nabrała nowego znaczenia. To opowieść o pamięci, podróży i obrazie jako świadku historii, a także o dialogu pomiędzy filmem a fotografią.
„Kontakty. Czas natury, czas drzewa" to prezentacja fotografii powstałych w klasycznej technice stykowej, łącząca twórców kilku generacji – od mistrzów jeleniogórskiej szkoły po współczesnych kontynuatorów tradycji. Wystawa staje się hołdem dla rzemiosła fotograficznego oraz medytacją nad czasem, światłem i naturą.
W projekcie „Mujeres Medicina" Marta Kowalska pokazuje kobiecą drogę uzdrowienia i odrodzenia – wewnętrzną podróż ku mocy, intuicji i harmonii z naturą. To fotografia jako akt transformacji, zapis duchowej przemiany i spotkania z własnym cieniem.
„Ciałobrazy" to natomiast refleksja nad ciałem jako pejzażem – przestrzenią pamięci, obecności i relacji z naturą. Wrażliwe, poetyckie fotografie przenikają granice między człowiekiem a światem, pokazując ich współistnienie w rytmie oddechu i światła.
