George Tsafos

Pochodzę z Aten i tu do dziś mieszkam. Zawsze kochałem fotografię – już we wczesnym dzieciństwie i później robiłem zdjęcia aparatem Lubitel mojego ojca. Zawodowym fotografem jestem od trzydziestu prawie lat. Interesuje mnie głównie fotografia podróżnicza i dokumentalna, skłaniająca się w stronę dziennikarskiej. Moje prace były publikowane w czasopismach krajoznawczych, przewodnikach turystycznych i gazetach w Grecji oraz za granicą.

Od blisko piętnastu lat uwieczniam tradycyjne święta i uroczystości w moim kraju. Najbardziej lubię robić zdjęcia ludziom, zawsze staram się uchwycić autentyczne emocje – czy będzie to radość, smutek, czy ekstaza. Rzadko proszę ich o pozowanie przed obiektywem, staram się płynąć z prądem, nie zakłócać go, nie zmieniać jego kierunku. Nie przejmuję się, gdy zdjęcie wyjdzie mało eleganckie – grunt, żeby ukazywało autentyczne zdarzenie i emocje. Przemierzyłem Grecję wzdłuż i wszerz, poznałem przy tym mnóstwo ludzi. Lubię czasem do nich wracać; nie po to, żeby po prostu zrobić im zdjęcia, ale by się z nimi spotkać, zobaczyć, co u nich słychać po latach.

Obecnie pracuję nad projektem poświęconym greckim muzykantom ludowym i muzycznej różnorodności mojego kraju. Fotografia ma tu rolę dokumentacji historycznej – uwiecznia nie tylko wspomnienia, ale także sposób życia, który z biegiem czasu podlega zmianom. Wiele zwyczajów nie jest już kultywowanych albo stało się wyłącznie atrakcjami turystycznymi, niektóre jednak zachowały swój sens i są przekazywane z pokolenia na pokolenie.

Najtrudniejsze w moim zawodzie to utrzymać równowagę między fotografowaniem rzeczy, które naprawdę lubisz, a tymi znacznie mniej emocjonującymi, dzięki którym możesz opłacać rachunki.