Cheraine Collette

Urodzona w roku 1993 w Holandii zawodowa artystka, której twórczość łączy w sobie fotografię oraz cyfrowe i tradycyjne malarstwo.

Jak zaczęłaś fotografować?
Jeszcze jako dziewczynka dostałam swój pierwszy aparat, a potem tablet graficzny Wacom, na którym rysowałam. Oba urządzenia roznieciły we mnie pasję i ostatecznie sprawiły, że w roku 2013 rozpoczęłam studia na uczelni fotograficznej. Podczas tej nauki robiłam mnóstwo zdjęć i stopniowo zbliżałam się do fotografii artystycznej. Zaczęłam wykorzystywać zwierzęta jako modeli. Naśladowałam techniki dawnych mistrzów malarstwa, żeby doskonalić swój warsztat w „malowaniu" przy użyciu urządzeń elektronicznych. Owocem tej ewolucji artystycznej jest mój cykl Marvels, który zaprezentowałam w 2019 roku na konkursie International Photography Awards, gdzie zdobyłam pierwsze miejsce w kategorii fotografia artystyczna. Po niedługim czasie ten sam cykl zdobył tytuł Overall Winner w 15. edycji konkursu Julia Margaret Cameron Awards. Tak zyskałam motywację, by kontynuować swoją fotograficzną podróż.

Opowiedz o swoich inspiracjach
Biorą się one ze świata przyrody, a także ze skarbów kultury wytworzonych przez człowieka: architektury, mitów i ważnych osiągnięć współczesności. Od dziecka fascynowały mnie zwierzęta i bajki; rozbudzały one moją wyobraźnię i zachęcały do opowiadania historii językiem sztuki. Równolegle z rozwojem artystycznym dowiadywałam się coraz więcej o zwierzętach, ich wyjątkowych zdolnościach, ale też niebezpieczeństwach, na które są narażone. Zrozumiałam, jak ważne jest, by nie tylko pokazywać piękno tych stworzeń, lecz równocześnie zwracać uwagę na konieczność ochrony ich siedlisk. Naturalne środowisko bowiem, pełne najróżnorodniejszych krajobrazów i zamieszkane przez olśniewające organizmy, może stać się niewyczerpanym źródłem natchnienia.
Kolejnym źródłem inspiracji jest dla mnie dziedzictwo kulturowe. Porusza mnie maestria, którą znajduję w zabytkach architektury i innych dziełach ludzkich rąk. Gdy zwiedzam pałace, starożytne ruiny i cuda stworzone przez człowieka, upajam się ich pięknem i historiami, które w nich drzemią. Często efektem tego zachwytu stają się moje kompozycje, w których przeszłość harmonijnie zlewa się z teraźniejszością, a natura ze światem człowieka.
Staram się, by moja praca uwydatniała potrzebę ochrony skarbów naszej planety, tak by mogły one inspirować i wzbogacać przyszłe pokolenia.

Co uważasz za kluczowe przy fotografowaniu?
Branie pod uwagę gry światła i cienia. Oświetlenie jest nie tylko aspektem technicznym – ono tworzy nastrój, głębię i teksturę obrazu. Bez względu na to, czy fotografujesz we wnętrzu, czy w plenerze, przy świetle zastanym, czy sztucznym – musisz rozumieć, jaki wpływ wywiera światło na obiekt.
Kiedy planuję realizację jakiegoś pomysłu, staram się zawczasu uwzględnić jak najwięcej aspektów dotyczących oświetlenia. Na przykład szykując się do zdjęć w pałacu, najpierw robię zwiad i przez kilka dni fotografuję wszystkie detale, które są potrzebne do wcielenia w życie mojej koncepcji. Tym sposobem doceniam wyrafinowane piękno struktury i rzemiosła, a nierzadko odkrywam nowe punkty widzenia i obiekty do kolejnych prac.
Z kolei zdjęcia zwierząt wymagają mieszanki cierpliwości i pozostawania w pogotowiu. Tu obiekty są nieprzewidywalne, a zatem warunki oświetleniowe mogą się momentalnie zmienić. Trzeba umieć się dostosować, a kluczem jest umiejętność skutecznego wykorzystania naturalnego oświetlenia. Zdarza się, że do uwiecznienia idealnej pozycji ciała konieczne będzie połączenie kilku kadrów. To już zadanie z pogranicza grafiki – korzystam wtedy ze swojego Wacoma Cintiq Pro. Gotowy fotograficzny obraz składa się czasem nawet z 500–800 warstw zawierających elementy fotografii, ręcznie domalowane detale, wycinki, cienie, światło i poprawioną kolorystykę. W takiej pracy nieodzowna jest dobra organizacja.
I wreszcie – portret. Tu szczególnie przydaje mi się wiedza o operowaniu światłem. Inspiruje mnie kunszt takich mistrzów malarstwa jak Rembrandt, Vermeer, Jacob Backer, Carel Willink, Jean-Honoré Fragonard, William-Adolphe Bouguereau czy Jean-Léon Gérôme.
Umieli oni tak manipulować światłem, by wyeksponować obiekt – ta godna podziwu umiejętność sprawia, że obraz opowiada historię.
Bez względu na to, czy na zdjęciu znajdzie się majestatyczny pałac, dzikie zwierzę, czy człowiek – światło jest pędzlem fotografa. Opanowanie tego narzędzia sprawia, że dobry kadr staje się wyjątkowy.