Artur Kos

Patrzę na balet jak na szept zapisany w ruchu.
Fascynuje mnie jego lekkość – ta, która rodzi się z ciężaru pracy, z godzin ciszy, powtórzeń i przekraczania własnych granic. Widzę delikatność, ale wiem, ile siły ją podtrzymuje.

Szukam momentów, w których ciało staje się niemal niewidzialne, a zostaje tylko emocja i ślad ruchu.
Wiem, że im większy wysiłek ukryty jest pod powierzchnią, tym bardziej subtelny i poetycki może stać się obraz.

Fotografia baletowa poza oczywistym pięknem, jest również moim hołdem dla Tancerek i Tancerzy baletowych za ich ciężką pracę.