Alphan Yilmazmaden

Jestem fotografem amatorem, mieszkam w Stambule. Zajmuję się fotografią uliczną, a moje miasto – bardzo dynamiczne, pełne ludzi, wiekowe – daje nieograniczone możliwości. Staram się więc pokazywać interakcje ludzi w otoczeniu społecznym. Fotograf zamierzający tworzyć fotografię uliczną musi się wtopić w otoczenie, obserwować mikrohistorie rozgrywające się wokół. Odkrywać szczegóły, które zazwyczaj umykają.

Nie chodzi o przeoczenie lub zauważenie czegoś, tylko o zrozumienie i nauczenie się na nowo, czym jest życie. Znacie to niesamowite uczucie déjà vu, gdy jesteście pewni, że już raz przeżyliście sytuację rozgrywającą się właśnie teraz? Ja miewam tak często. Prawdę mówiąc, nie jest tak trudno sfotografować jakąś scenę, którą już kiedyś widzieliśmy w książce, internecie czy na wystawie.

Fotografia uliczna pomaga mi zrozumieć podobieństwa między ludźmi, które są większe, niż mnie uczono. Najchętniej używam małego aparatu, gotowego do zrobienia zdjęcia (zawczasu ustawione parametry ekspozycji i ostrość). Korzystam z obiektywu szerokokątnego (odpowiednik 28–40 mm). Dzięki temu mam czas na obserwację i podjęcie decyzji.