Aktualnie najpopularniejszy standard nośników pamięci w fotografii cyfrowej. Niewielkie rozmiary łączy z dużymi pojemnościami i prędkościami zapisu/odczytu danych – zwłaszcza od czasu wprowadzenia najświeższej wersji standardu, czyli SDHC (patrz niżej). Stosowany w aparatach kompaktowych większości marek (poza Olympusem i Sony) oraz w (zazwyczaj amatorskich) lustrzankach firm: Canon, Leica, Nikon, Panasonic, Pentax i Samsung. Karty SD są też dostępne w odmianach miniSD i microSD, których jeszcze mniejsze wymiary umożliwiają stosowanie ich np. w telefonach komórkowych. Dzięki przejściówkom nośników micro- i miniSD można używać w cyfrówkach na pełnowymiarowe karty SD. Na rynku znajdziemy również karty SD, które wyposażono w interfejs USB, dzięki czemu do zgrywania danych na komputer niepotrzebny jest czytnik.

Ze względu na mnogość standardów nośników pamięci flash niezwykle ważne jest sprawdzenie, z jakim typem kart pamięci pracuje nasz aparat. Jest to kwestia z pozoru oczywista, ale warto się tym zainteresować. Poza podstawowym podziałem zwróćmy też uwagę na szczegóły. Dotyczy to zwłaszcza kart SD i SDHC (starsze modele aparatów na karty SD nie działają z nowszymi nośnikami SDHC) oraz szybkich kart, których możliwości nie zawsze są wykorzystywane przez wszystkie modele cyfrówek. W takim wypadku po co płacić za zaletę, której nie wykorzystamy? Na szczęście wszystkie aparaty i czytniki zgodne ze standardem SDHC są opatrzone odpowiednim logo, więc dość łatwo uniknąć pomyłki.

Przed zakupem karty pamięci zwróćmy uwagę nie tylko na jej kompatybilność z naszym aparatem i pojemność, ale też na tzw. pozycjonowanie, czyli linię produktową, do której należy dany model. Nośniki należące do linii profesjonalnych cechuje bowiem nie tylko duża szybkość zapisu i odczytu danych, ale też wysoka odporność na skrajne temperatury – od minus 25 do plus 85 stopni Celsjusza. Jak się można domyślić, biorąc pod uwagę ludzkie możliwości, taki zakres dotyczy raczej przechowywania (zwłaszcza górna granica…), ale jeśli naprawdę zależy nam na bezpieczeństwie danych, warto zainwestować w karty pamięci nieco więcej. Zwłaszcza że w porównaniu z nośnikami amatorskimi różnica w cenie nie jest zbyt duża.

01Przyszłość

Jak można się spodziewać, producenci nośników pamięci starają się nadążać za rozwojem aparatów cyfrowych. Dlatego wciąż zwiększają pojemność kart pamięci i prędkość przesyłu danych – wymusza to rosnąca nieustannie rozdzielczość matryc aparatów, która przekłada się na wielkość plików przez nie generowanych. Dziś można już kupić karty pamięci o pojemnościach sięgających 32 GB, czyli takich, jakie jeszcze niedawno można było spotkać tylko w dyskach twardych komputerów. Do przesyłu takich ilości danych i odpowiednio szybkiego zapisu, niezbędnego do sprawnego fotografowania (kiedy aparat nie zacina się po kilku zdjęciach w serii), konieczne okazało się zwiększenie prędkości. Aktualnie najszybsze karty typu CompactFlash UDMA oferują minimalną prędkość zapisu i odczytu danych na poziomie 45 MB/s (a maksymalny możliwy do osiągnięcia sięga aż 100 MB/s). I właśnie w technologii/rozwiązaniu UDMA (Ultra Direct Memory Access) tkwi najprawdopodobniej przyszłość (przynajmniej ta najbliższa) standardu CompactFlash.

Z kolei najpopularniejszy standard stosowany w aparatach nieprofesjonalnych, czyli Secure Digital, przeszedł już jedną rewolucję – mianowicie bezbolesną metamorfozę w Secure Digital High Capacity (SDHC). Teraz szykuje się kolejna zmiana. Tym razem nowy standard będzie nosił nazwę SDXC (Secure Digital eXtended Capacity) i teoretycznie ma zapewnić pojemności nawet do 2 TB (tak, tak – terabajtów!) i prędkości przesyłu danych na poziomie aż 300 MB/s. Na razie to pieśń przyszłości, ale z pewnością już wkrótce producenci sprzętu fotograficznego wymogą na firmach zajmujących się nośnikami pamięci jeszcze bardziej wyśrubowane parametry.