sportowe z większym zaangażowaniem. Warto wtedy pomyśleć o lustrzance z szybkim autofokusem i jak najkrótszym czasem otwarcia migawki. Przyda się również możliwość synchronizacji lampy błyskowej z drugą lamelką migawki. W torbie fotograficznej warto mieć długi teleobiektyw, szerokokątny zoom, a także lampę błyskową i ewentualnie monopod/statyw.

Sport kojarzy się przede wszystkim z szybkością. Nawet jeśli takie podejście nie wyczerpuje tematu (w końcu szachiści to też sportowcy), możemy ową szybkość i ruch zaakcentować przez umiejętne wykorzystanie czasu otwarcia migawki. Projektory kinowe odtwarzają filmy z szybkością 24 klatek na sekundę, dlatego ruch na ekranie wydaje nam się płynny. Film wyświetlany wolniej będziemy postrzegać jako składankę pojedynczych zdjęć, oko ludzkie działa bowiem w oparciu o procesy, które możemy porównać z działaniem migawki otwieranej na ok. 1/30 sekundy.

Jeśli zapiszemy zdjęcie poruszających się osób z czasem znacząco krótszym lub dłuższym, otrzymamy kadr w niczym nieprzystający do naszych wyobrażeń. Nowoczesne aparaty z górnej półki są wyposażone w migawki, które osiągają czas otwarcia równy zaledwie 1/8000 sekundy. Zdjęcia zrobione przy tak krótkim czasie pozwalają zobaczyć rzeczy niewidoczne nieuzbrojonym okiem – grymasy twarzy, skurcze mięśni, rozsypujący się piasek, rozbryzgującą się wodę. Z kolei długi czas naświetlania prowadzi do zaakcentowania ruchu jako takiego. Jeśli aparat jest nieruchomy, główny bohater zdjęcia będzie rozmazany, co na statycznej fotografii sugeruje ruch lepiej niż zamrożenie akcji krótkim czasem otwarcia migawki.

Stosując technikę panoramowania (zwaną też z angielska panningiem), możemy uzyskać rezultat oddający ruch w najlepszy sposób. W tym celu wystarczy ustawić czas otwarcia migawki w zakresie 1/60-1/15 sekundy (oczywiście próby przy innych czasach mogą również dać ciekawy efekt) i wybrać do fotografowania miejsce, które pozwoli nam choć przez chwilę usytuować się prostopadle do kierunku ruchu fotografowanego obiektu. Kiedy już ów obiekt znajdzie się w naszym polu widzenia, śledzimy go aparatem i naciskamy spust migawki, stale

ostrości, dzięki czemu układ AF zadziała dużo szybciej, niż gdyby szukał ostrości od najbliższej odległości aż po nieskończoność.

Powyższe przykłady (jak się pewnie domyśliliście) dotyczyły piłki nożnej. Było nie było, jest to najpopularniejszy sport w naszym kraju. Aby ją pokazać, naprawdę nie trzeba szukać profesjonalnych rozgrywek – na każdym podwórku spotyka się przecież chłopaków kopiących piłkę. Prawie każde zawody sportowe mają podobny przebieg. Możemy więc przewidzieć, w którym miejscu zdarzy się coś ważnego i gdzie sportowcy będą się cieszyć ze zwycięstwa lub opłakiwać przegraną. Warto więc zawczasu opracować sobie plan.

Dzisiejszy sport to jednak nie tylko bezpośrednia walka sportowców. Czasem w grę wchodzą urządzenia stricte techniczne: samochody, motocykle, rowery, jachty, spadochrony, balony, narty, deski surfingowe. Każda dyscyplina ma swoją otoczkę, którą również warto sfotografować. Oczywiście należy pamiętać o zawodach hippicznych, choć jeśli chodzi o konie, to zasługują one na osobny artykuł.

Sport doskonale nadaje się do nauki fotografowania. Zawody sportowe rozgrywane są na zamkniętych arenach, które umożliwiają dokładne zaplanowanie zdjęć. Dopiero jednak jeśli przekroczymy barierę nauki i fotografia sportowa nas wciągnie, będziemy potrafili zrobić piękne zdjęcia pełne emocji. Takie fotografie nikogo nie pozostawią obojętnym.